जळगाव/चोपडा-लाईव्ह ट्रेंड्स न्यूज प्रतिनिधी । जळगाव जिल्ह्यातील चोपडा येथील ५९ वर्षीय प्रतिभा नारायण बोरोले यांचे उत्तराखंड राज्यातील चारधाम यात्रेदरम्यान निधन झाल्याची दुर्दैवी घटना समोर आली आहे. यात्रेच्या अंतिम टप्प्यावर असताना प्रकृती खालावल्याने त्यांना उपचारासाठी रुग्णालयात दाखल करण्यात आले होते; मात्र उपचारादरम्यान त्यांची प्राणज्योत मालवली. या घटनेमुळे चोपडा शहरात शोककळा पसरली असून सर्वत्र हळहळ व्यक्त केली जात आहे.
चोपड्यातील पंकज नगर परिसरात वास्तव्यास असलेल्या प्रतिभा बोरोले या १६ भाविकांच्या गटासोबत चारधाम यात्रेसाठी रवाना झाल्या होत्या. यात्रेदरम्यान त्यांनी यमुनोत्री, गंगोत्री आणि केदारनाथ या पवित्र स्थळांचे दर्शन घेत विधिवत पूजा-अर्चा केली होती. यात्रेचा शेवटचा टप्पा म्हणून बद्रीनाथ मंदिरात दर्शन घेण्याचे नियोजन होते. मात्र, दर्शनाच्या आदल्या दिवशी रात्री अचानक त्यांच्या प्रकृतीत बिघाड झाला. श्वास घेण्यास त्रास होऊ लागल्याने सहप्रवाशांनी तातडीने मदतीसाठी प्रयत्न सुरू केले. डोंगराळ भागातील कमी ऑक्सिजनमुळे त्यांची प्रकृती अधिकच गंभीर झाल्याची माहिती पुढे आली आहे.
परिस्थितीचे गांभीर्य ओळखून त्यांना तातडीने केदारनाथ परिसरातून खाली आणण्यात आले आणि चमोली जिल्ह्यातील खासगी रुग्णालयात दाखल करण्यात आले. डॉक्टरांनी त्वरित उपचार सुरू करून ऑक्सिजन सपोर्ट दिला, मात्र अपेक्षित सुधारणा झाली नाही. अखेर १ मे रोजी सकाळी सुमारे आठ वाजण्याच्या सुमारास त्यांचे निधन झाले. ही बातमी चोपड्यात पोहोचताच संपूर्ण परिसरात शोककळा पसरली. धार्मिक यात्रेदरम्यान घडलेल्या या घटनेने नागरिकांना धक्का बसला असून अनेकांनी बोरोले कुटुंबीयांप्रती संवेदना व्यक्त केल्या आहेत.
दरम्यान, या प्रकरणात केंद्रीय क्रीडा व युवक कल्याण राज्यमंत्री रक्षा खडसे यांनी विशेष लक्ष घालत संबंधित यंत्रणांशी संपर्क साधला. त्यांच्या हस्तक्षेपामुळे आवश्यक कागदपत्रे व वैद्यकीय औपचारिकता जलदगतीने पूर्ण करण्यात आल्या. परिणामी, प्रतिभा बोरोले यांचे पार्थिव मुंबईपर्यंत आणण्याची व्यवस्था करण्यात आली आहे. स्थानिक प्रशासनानेही या प्रक्रियेत सहकार्य केले.
प्रतिभा बोरोले या चोपड्याचे माजी नगरसेवक नारायण बोरोले यांच्या पत्नी होत्या. तसेच त्या पंकज समूहाचे संस्थापक अध्यक्ष डॉ. सुरेश बोरोले यांच्या वहिनी आणि उपनगराध्यक्ष पंकज बोरोले यांच्या काकू होत. कुटुंबातील ज्येष्ठ सदस्य म्हणून त्या सर्वांना एकत्र ठेवणाऱ्या, धार्मिक व सामाजिक कार्यात सक्रिय सहभागी होणाऱ्या व्यक्ती म्हणून त्यांची ओळख होती.
