यावल-लाईव्ह ट्रेंड्स न्यूज प्रतिनिधी । वन्यजीव सप्ताहानिमित्त यावल वन्यजीव अभयारण्यात सुरू असलेल्या पक्षी निरीक्षणादरम्यान अत्यंत सुंदर आणि आकर्षक अशा युरोपियन निळकंठ (European Roller – Coracias garrulus) या दुर्मिळ स्थलांतरित पक्ष्याची नोंद झाली आहे. या पक्ष्याच्या दर्शनामुळे पक्षीप्रेमी आणि वन्यजीव अभ्यासकांमध्ये उत्साहाचे वातावरण निर्माण झाले असून, यावल अभयारण्याच्या समृद्ध जैवविविधतेचे आणखी एक वैशिष्ट्य अधोरेखित झाले आहे.
युरोपियन निळकंठ हा आपल्या आकर्षक रंगसंगती आणि वैशिष्ट्यपूर्ण उड्डाणासाठी ओळखला जाणारा पक्षी आहे. त्याच्या शरीरावर दिसणारी निळसर-हिरवी झळाळी, तपकिरी छटा तसेच उड्डाण करताना जाणवणारी वेगळी ठेवण यामुळे हा पक्षी सहज लक्ष वेधून घेतो. पक्षी निरीक्षकांसाठी या पक्ष्याचे दर्शन हा विशेष आनंदाचा क्षण मानला जातो. महाराष्ट्रात युरोपियन निळकंठाचे दर्शन तुलनेने दुर्मिळ मानले जाते. स्थलांतराच्या काळात हा पक्षी विविध भागांतून प्रवास करत येतो. त्यामुळे यावल वन्यजीव अभयारण्यासारख्या नैसर्गिक अधिवासात त्याची नोंद होणे हे येथील पर्यावरणीय परिस्थिती आणि जैवविविधतेच्या दृष्टीने महत्त्वपूर्ण मानले जात आहे.
वन्यजीव सप्ताहाच्या निमित्ताने अभयारण्यात पक्षी निरीक्षण करत असताना हा पक्षी आढळून आला. त्याचे निरीक्षण करण्यात आले तसेच त्याचे छायाचित्रही टिपण्यात आले. अनिल महाजन यांनी या दुर्मिळ पक्ष्याचे छायाचित्र टिपले असून, त्याच्या माध्यमातून यावल अभयारण्यातील पक्षीवैविध्य पुन्हा एकदा अधोरेखित झाले आहे. यावल वन्यजीव अभयारण्य हे विविध प्रकारच्या वन्यजीवांसह अनेक स्थानिक आणि स्थलांतरित पक्ष्यांसाठी महत्त्वाचे अधिवास क्षेत्र आहे. जंगल, जलस्रोत आणि नैसर्गिक अधिवास यामुळे येथे विविध प्रजातींच्या पक्ष्यांना अनुकूल वातावरण उपलब्ध होते. त्यामुळे पक्षी निरीक्षकांसाठी यावल अभयारण्य हे विशेष आकर्षणाचे ठिकाण ठरत आहे.
वन्यजीव सप्ताहाच्या काळात अशा दुर्मिळ पक्ष्यांची नोंद होणे ही अभयारण्याच्या जैवविविधतेसाठी सकारात्मक बाब आहे. अशा नोंदींमुळे पक्ष्यांच्या स्थलांतराच्या हालचाली, अधिवासाची स्थिती आणि पर्यावरणातील बदल यांचा अभ्यास करण्यास मदत होऊ शकते. त्यामुळे पक्षी निरीक्षण आणि जैवविविधतेच्या नोंदींचे महत्त्व अधिक अधोरेखित होते. युरोपियन निळकंठाच्या दर्शनामुळे यावल अभयारण्यातील निसर्गसंपदेचे आणखी एक सुंदर रूप समोर आले आहे. वन्यजीव सप्ताह २०२६ मध्ये झालेली ही नोंद पक्षीप्रेमींसाठी निश्चितच संस्मरणीय ठरली असून, अभयारण्यातील जैवविविधतेच्या संवर्धनाची गरजही यामुळे अधोरेखित झाली आहे.
